DA LI STE ZNALI? NATO BOMBARDOVANJE 1999. GODINE JE RAT SA NAJNESRAZMERNIJIM ODNOSOM SNAGA NA BOJNOM POLJU U ISTORIJI RATOVANJA

Kao što znate, našu zemlju je 24. marta 1999. godine u 19:45 časova napalo 19 najbogatijih zemalja na svetu sa najboljim i najmodernijim oružjem do tada viđenim. Nikada ni pre, ni posle se nije tako nešto dogodilo.

Odnos snaga tokom NATO bombardovanja Savezne Republike Jugoslavije predstavlja najveću nesrazmeru sile u istoriji ratovanja.

Naši istorijski saveznici iz svetskih ratova su se ovog puta udružili sa našim neprijateljima iz tih ratova, kako bi proterali našu vojsku i državu iz naše svete zemlje Metohije i Kosova i ustupili je albanskim ekstremistima. Čitav zapad je prihvatio istorijsku nemačko-austrougarsku sliku o našoj zemlji i našem narodu i bez izuzetka napao našu zemlju.

Ovaj sraman poduhvat su nazvali „Operacija saveznička sila“ (eng. – „Operation Allied Force“) ili, kako su je u Americi nezvanično zvali „Operacija plemeniti nakovanj“ (eng. – „Operation Noble Anvil“). Kod nas je ona poznata i po netačnom nazivu „Milosrdni anđeo“ ili prosto „NATO agresija“. To je ujedno bio i najveći vojni sukob u Evropi nakon Drugog svetskog rata.

Takođe, to je bio prvi put u modernoj istoriji da se jedan savez, koji je stvoren za odbranu sebe i svojih članica, koristi u svrhu napada na jednu suverenu zemlju, koja nije napala, niti okupirala bilo koju članicu tog istog saveza, već se nosila sa unutrašnjom pobunom albanskih islamskih terorista na svojoj teritoriji.

Za tih 78 dana NATO je na našu zemlju sa mora, iz vazduha i svemira bacio više bombi nego Adolf Hitler tokom Drugog svetskog rata 1941-1945. Ekvivalent korišćenih eksploziva je između šest i osam nuklearnih bombi bačenih na Hirošimu.

Isto tako, ovo je bilo i treće vojno uplitanje NATO pakta u borbi protiv srpskog naroda tokom oružanih sukoba na prostoru bivše Jugoslavije. Najpre je potpomognuta hrvatska genocidna akcija „Oluja“ početkom avgusta 1995. godine, da bi zatim bombardovana i Republika Srpska, u „Operaciji namerna sila“ (eng. – „Operation Deliberate Force“) 1995. godine, kada je takođe korišćen osiromašeni uranijum.

Agresija je trajala od 24. marta do 10. juna 1999. godine, mimo saglasnosti UN-a što je još jedan presedan. Po međunarodnom pravu, upotreba sile protiv jedne suverene zemlje može da se koristi jedino:
1) u odbrambene svrhe tj. ukoliko je država napadnuta od druge države,
2) po odobrenju Saveta bezbednosti UN ili rezolucijom „ujedinjeni za mir“ Generalne skupštine UN.

Najveće razočarenje svakako predstavlja učešće u satiranju srpskog naroda naših saveznika iz prošlih svetskih ratova, a tu se najviše ističu Francuska, SAD i Italija.

Sve susedne zemlje su takođe učestvovale u ratu protiv Srbije 1999. godine. Neke su sa oduševljenjem ustupale vazdušni prostor, aerodrome, luke i vojna sredstva, poput Albanije, Hrvatske, Federacije BiH, pa i Bugarske. A pojedine zemlje su to učinile uz velike proteste i negodovanja svog stanovništva, poput Rumunije, BJR Makedonije, Mađarske itd.

Jedino je grčki narod sprečio svenarodnim masovnim protestima i blokadama svoju vlast i NATO trupe da koriste grčki prostor i kapacitete u bombardovanju.

Izvor: istorija srba/facebook

POSTAVI ODGOVOR

молимо унесите свој коментар!
овдје унесите своје име